vps

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 11 از مجموع 11

موضوع: اصول برنامه نويسي

  1. #1
    مديريت كل سايت Taha آواتار ها
    تاریخ عضویت
    November 26th, 2005
    سن
    37
    ارسال ها
    4,340
    Thanked: 389
    قدرت اعتبار
    17

    پیش فرض اصول برنامه نويسي

    الگوريتم
    مجموعه اي از دستورالعمل ها كه به صورت محدود و پايان پذير است و اگر بصورت متوالي دنبال شود موجب انجام كار خاصي مي گردد.
    شرايط و معيارالگورتيم
    1. ورودي( مي تواند چند ورودي داشته باشد يا هيچ ورودي را از محيط خارج تامين نكند . )
    2. خروجي (حداقل يك كميت به عنوان هدف و نتيجه الگوريتم به خروجي برگزدانده مي شوند . )
    3. قطعيت (واضح و بي ابهام باشد . )
    4. محدوديت ( بالاخره بايد الگوريتم پايان يابد و براي تمام حالات عملي انجام گيرد و بازتابي داشته باشد . )
    5. كارآيي ( هر دستورالعمل بايد انجام پذير باشد . )
    نكته : در علم كامپيوتر بايد بين يك الگوريتم و يك برنامه تفاوت قائل شد، بعنوان مثال سيستم عامل برنامه ايست كه هيچ گاه پايان نمي پذيرد در صورتيكه شرط الگوريتم پايان پذيريست .
    نكته : يك الگوريتم را به شيوه هاي مختلف مي توان بيان كرد و براي هر مساله مي توان الگوريتم هاي متفاوتي نوشت .
    نوع داده مجرد ADT (abstract data type)
    يك نوع داده مجرد مفهوم مجرديست كه با مجموعه اي از خواص منطقي تعريف شده است . بعد از تعريف اين نوع داده مجرد، بايد اعمال مربوط به آن را مشخص گردد و مي توان آن نوعِ داده را پياده سازي كرد .
    يك پياده سازي نرم افزاري شامل ويژگي هاي چگونگي نمايش يك نوع داده جديد بر اساس داده هاي موجود است، به عبارت ديگر نوع داده مجموعه اي از انواع داده مقصد) ( object وعملكرد هايي است كه بر روي اين نوع داده ها عمل مي كنند .
    توابع يك نوع داده مجرد را به چند گروه تقسيم مي كنند :
    1. ايجاد كننده يا سازنده ( اين توابع نمونه جديدي از نوع تعيين شده ايجاد مي كند . )
    2. تبديل كننده ( اين توابع با استفاده از يك يا چند نمونه ديگر نمونه تعيين شده را ايجاد مي كند . )
    3. مشاهده كننده يا گزارش دهنده ( اطلاعاتي را راجع به يك نمونه از نوع داده را ارائه مي دهد . )
    بررسي نحوه اجراي يك برنامه
    عواملي چون :برآورده شدنِ اهداف اصلي برنامه، صدق كردن تمام مقادير، مستند سازي برنامه، ايجاد واحدهاي منطقي، استفاده موثر از توابع، خوانا بودن كد ها ي برنامه، استفاده موثر برنامه از حافظه ها ي اصلي و كمكي، زمان اجراي برنامه و ... در ارزيابي برنامه موثرند .
    تعيين تخمين هاي حافظه و زمان مورد نياز را تحليل نحوه اجراي برنامه مي نامند .
    پيچيدگي فضاي لازم
    فضاي مورد نياز يك برنامه شامل موارد زير است :
    1. نيازمنديهاي فضاي ثابت
    2. نيازمنديهاي فضاي متغير
    مي توانيم نيازمنديهاي فضاي كل را بصورت مجموع نيازمنديهاي فضاي ثابت و متغير بيان كنيم .
    پيچيدگي زمان
    ميزان يا پيچيدگي زمان يك برنامه مقدار زماني است كه كامپيوتر براي اجراي كامل برنامه نياز دارد . اين زمان شامل مجموع زمان كامپايل و زمان اجراي برنامه است البته از آنجا كه برنامه بعد از كامپايل اول ديگر نيازي به كامپايل مجدد ندارد و مي توانيم چندين بار بدون كامپايل آنرا اجرا كنيم، زمان مهم براي ما زمان اجراي برنامه است .
    چرخه زندگي سيستم ( شيوه توسعه نرم افزار)
    اين چرخه شامل موارد زير است :
    1. تعين نياز هاي مسئله :
    نيازها دو دسته اند : دسته اول نيازمنديهاي عملياتي سيستم كه در واقع كاربر با آن سرو كار دارد و دسته دوم نيازمندي هاي غير عملياتي هستند كه اين نيازمنديها محدوديت ها و استانداردها ي سيستم را مشخص مي كنند .
    2. تحليل مساله:
    در تحليل دو شيوه موجود است : شيوه از پايين به بالا ((bottom up و شيوه از بالا به پايين ((top down
    در شيوه از پايين به بالا ما ابتدا كل برنامه را در نظر گرفته و بعد به ريشه ها و قسمت ها ي مختلف مي پردازيم . اين روش قديمي و غير ساخت يافته است اما در شيوه از بالا به پايين ما برنامه را به قسمت هاي قابل كنترل تقسيم مي كنيم و در نهايت به برنامه اصلي دست پيدا مي كنيم .
    3. طراحي الگوريتم براي حل مساله :
    در اين مرحله، طراح سيستم را هم از نقطه نظر داده هاي مقصود مورد نياز برنامه و هم از نظراعمالي كه بر روي انها انجام مي گيرد، بررسي مي كند. از آنجايي كه نوع داده مجرد و مشخصات الگوريتم ها مستقل از زبان هستند لذا جزئيات برنامه نويسي را ناديده مي گيريم .
    4. پياده سازي الگوريتم :
    در اين مرحله الگوريتم توسعه مي يابد و بر طبق زبان انتخاب شده الگوريتم پياده سازي مي شود .
    5. بازبيني، بررسي و آزمايش برنامه كامل شده :
    در اين مرحله برنامه ها با انواع داده هاي ورودي مختلف آزمايش و خطا هاي مختلف رفع مي شوند، جنبه هاي مختلف در اين زمينه عبارتند از : اثبات درستي، آزمايش درستي و خطا زدايي .
    نكته : بايد توجه داشت كه برنامه بدون خطايي كه سرعت پاييني دارد از ارزش كمي برخوردار است .
    6. پشتيباني و به روز رساني برنامه :
    اين بخش طولاني ترين دوره شيوه توشعه نرم افزار است . دراين مرحله برنامه وابسته به نيازهاي جديد يا تغيير نيازهاي قديم يا بروز اشتباهات مختلف و ... به روز رساني يا اصلاح مي شود .
    نكته : سه مرحله اول توسعه نرم افزار يعني نيازمنديها، تحليل مساله و طراحي الگوريتم، به عهده تحليلگران سيستم است و برنامه نويس مرحله چهارم را به عنوان نوعي كتابدار انجام مي دهد . در اصطلاح برنامه نويسي به دو مرحله آغازي تحليل و به مراحل سه و چهار تركيب گفته مي شود .
    بعضي از الگو هاي توسعه نرم افزار :
    1. روش آبشاري :
    در اين روش پس از تعريف هر مرحله توسعه نرم افزار به سمت مرحله بعدي پيش مي رود .
    2. برنامه نويسي اكتشافي :
    دراين روش در حداقل زمان ممكن سيستمي ايجاد مي شود و سپس اصطلاحات لازم در آن بوجود مي آيد، تا عمل مورد نظر را به درستي انجام دهد . اين روش معمولا در توسعه سيستم هاي هوش مصنوعي كه كاربران نمي توانند نياز هاي مشروح را بطور دقيق بيان كنند و كفايت به جاي صحت هدف اصلي طراحان سيستم است بكار مي رود .
    طراحي شئ گرا:
    ازآنجا كه پنهان سازي اطلاعات يك استراتژي طراحي است كه در آن اطلاعات تا آنجايي كه ممكن است در داخل قطعات سيستم مخفي مي شوند ، طراحي شئ گرا نيز بر مبناي پنهان سازي اطلاعات است ، در روش شئ گرا سيستم به صورت مجموعه اي از اشيا يا حالت اختصاصي خود در نظر گرفته مي شود .
    ويژگي هاي طراحي شي گرا :
    1. ناحيه مشترك داده ها حذف مي شوند و اشيا به جاي استفاده از متغير هاي عمومي و مشترك با تبادل پيام ها با يكديگر ارتباط برقرار مي كنند . اين كار هم باعث سهولت در اصلاحات و هم كاهش اتصال كل سيستم مي شود .
    2. اشيا نهادهاي مستقلي هستند كه به راحتي قابل تغييرند زيرا تمام حالت ها و اطلاعات در داخل خود شئ پنهان شده است و اشيا ديگر چه از روي عمد و چه تصادفي به اطلاعات يك شي نمي توانند دست يابند و تغيير در يك شي بدون مراجعه به اشياي ديگر صورت مي گيرد .
    3. اشيا ممكن است توزيع شده باشند و مي توانند بصورت ترتيبي يا موازي اجرا شوند .
    امتيازات روش طراحي شئ گرا :
    1. به دليل مستقل بودن اشيا نگهداري سيستم آسانتر است ، مي توان اشيا را جداگانه اصلاح كرد و افزودن يا حذف يك شي تغييري در ساير اشيا سيستم نخواهد داشت .
    2. اشيا قطعات مناسبي هستند كه مي توانند مجددا مورد استفاده قرار گيرند .
    3. براي دسته اي از سيستم ها نگاشت روشني بين نهاد هاي دنياي واقعي ( مثل قطعات سخت افزاري ) و اشياي كنترل كننده آنها در سيستم وجود دارد اين موضوع درك سيستم را بالا مي برد .
    طراحي تابعي :
    طراحي تابعي روشي براي انجام طراحي نرم افزار است ، در آن طراحي به مجموعه اي از واحدهاي متاثر به هم تجزيه مي شود كه هر كدام وظيفه خاصي دارند در واقع طراحي تابعي مكمل تكنيك طراحي شي گراست . يك روش طراحي تابعي طراحي ساخت يافته است، اين روش با استفاده از نمودارهاي جريان داده ها پردازش داده اي منطقي را توصيف مي كند .
    استراتژي طراحي تابعي بر تجزيه سيستم به مجموعه اي از توابع متاثر به همه تكيه دارد كه حالت متمركز سيستم بين توابع مشترك است . طراحي تابعي جزييات الگوريتم را در يك تابع پنهان مي كند اما اطلاعات حالات سيستم مخفي نيست، اين كار ممكن است موجب مشكلاتي گردد زيرا يك تابع مي تواند اين حالت را طوري تغيير دهد كه ساير توابع انتظارش را ندارند . اين روش زماني موفق است كه ميزان اطلاعاتي حالت سيستم اندك باشد و از اشتراك داده ها جلوگيري گردد . بعضي از سيستم هايي كه واكنش هاي آنها وابسته به يك محرك يا ورودي است و متاثر از ورودي هاي قبلي نيست ، ماهيت تابعي دارند.

  2. کاربران زير از دوست گرامي جناب Taha به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :

    Reza (Saturday 24 May 2008)

  3. #2
    مديريت كل سايت Taha آواتار ها
    تاریخ عضویت
    November 26th, 2005
    سن
    37
    ارسال ها
    4,340
    Thanked: 389
    قدرت اعتبار
    17

    پیش فرض

    كاركتر

    كليدهايي كه بر روي كيبورد وجود دارد پس از فشردن هر كليد علامتي بر صفحة مونيتور نقش مي بندد كه به هر كدام كاركتر مي گويند . مفهوم كاركتر تنها به كليد هاي كيبورد محصور نمي شود ، بلكه گاهي فشردن مجموع چند كليد، كاركتر خاصي را معنا مي دهد . اين مجموعه كاركتر ها در واقع حكم مصالح اوليه جهت شكل دادن به اجزاي اصلي برنامه اند . بعضي از كاركتر ها عبارتند از :
    - حروف كوچك و بزرگ
    - ارقام دهدهي شامل 0 تا 9
    - جاي خالي ( blank )
    - كاركتر هاي مخصوص ~ ! @ # $ % ^ & * ) ( _ - + = ] [‌‍ {} > < " : ; ? / \ . ,
    - كاركتر هاي فرمت دادن ( formating character ) : كه براي بيان كردن حالات ويژه اي به كار مي روند و عبارتند از : \t ( horizental tab ) ، \v ( vertival tab ) ، \n ( new line ) ، \b ( back space ) ، \f ( form feed ) ، \r ( return line ) ، \0 ( null ) و . . . كه به آنها كاركتر هاي فرمان نيز مي گويند .
    يادآوري : هر كاركتر فرمان بيا ن كننده تنها يك كاركتر است ، هر چند با دو يا چند كاركتر نوشته مي شوند .

  4. کاربران زير از دوست گرامي جناب Taha به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :

    Reza (Saturday 24 May 2008)

  5. #3
    مديريت كل سايت Taha آواتار ها
    تاریخ عضویت
    November 26th, 2005
    سن
    37
    ارسال ها
    4,340
    Thanked: 389
    قدرت اعتبار
    17

    پیش فرض

    شناسه

    شناسه ، نامي است كه به عناصر مختلف برنامه مانند متغير ها، توابع، آرايه ها، اشاره گر ها و غير اطلاق مي شود . يك شناسه دنباله اي از حروف بزرگ يا كوچك ، ارقام ، يا علامت زير خط ( under line ) است كه با هر ترتيبي مي توانند قرار گيرند ، به شرط آنكه اولين كاركتر بايد يك حرف باشد . ضمنا استفاده از فضاي خالي ( blank ) در نام شناسه مجاز نمي باشد .
    طول اسامي در زبان هاي مختلف متفاوت است مثلا در زبان c استاندارد تا 31 كاركتر مجاز است .
    قرارداد : شناسه هايي كه با علامت زير خط ( under line ) شروع مي شوند فقط در برنامه هاي سيستم كاربرد دارند .

  6. کاربران زير از دوست گرامي جناب Taha به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :

    Reza (Saturday 24 May 2008)

  7. #4
    مديريت كل سايت Taha آواتار ها
    تاریخ عضویت
    November 26th, 2005
    سن
    37
    ارسال ها
    4,340
    Thanked: 389
    قدرت اعتبار
    17

    پیش فرض

    متغير

    متغير ها ، شناسه هايي هستند كه محل هايي زا حافظه را به خود اختصاص مي دهند . در واقع يك متغير شناسه ايست كه براي نستب دادن نوع تعيين شده اي از اطلاعات مورد استفاده قرار مي گيرد . به يك متغير مي توان داده هاي مختلفي در محل هاي گوناگون برنامه نسبت داد . پس مقدار متغير در طول اجراي برنامه مي تواند تغيير كند .

  8. کاربران زير از دوست گرامي جناب Taha به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :

    Reza (Saturday 24 May 2008)

  9. #5
    مديريت كل سايت Taha آواتار ها
    تاریخ عضویت
    November 26th, 2005
    سن
    37
    ارسال ها
    4,340
    Thanked: 389
    قدرت اعتبار
    17

    پیش فرض

    كلمات رزرو شده يا كليدي
    بعضي از شناسه هاي كلمات رزرو شده يا كليدي هستند يعني معني و مفهوم خاصي براي آنها از قبل در زبان تعريف و پيش بيني شده است . بنابراين نمي توانند در برنامه ها به عنوان شناسه هاي تعريف شده به وسيله برنامه نويس ، به كار برده شوند . همه كلمات كليدي با حروف كوچك نوشته مي شوند .

  10. کاربران زير از دوست گرامي جناب Taha به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :

    Reza (Saturday 24 May 2008)

  11. #6
    مديريت كل سايت Taha آواتار ها
    تاریخ عضویت
    November 26th, 2005
    سن
    37
    ارسال ها
    4,340
    Thanked: 389
    قدرت اعتبار
    17

    پیش فرض

    علامت توضيح

    براي افزايش خوانايي برنامه ، براي برنامه نويسان و درك بهتر آنها از برنامه نوشته شده ، در بعضي از زبان ها به برنامه نويس اين امكان داده مي شود كه جملاتي را در حين برنامه در محيط برنامه نويسي ذكر كند ، معمولا اين جملات مابين كاركتر هاي خاصي قرار مي گيرد وصرفا به عنوان توضيحات برنامه محسوب مي گردد . توضيحات عموما با حروف كوچك تايپ مي شوند .

  12. کاربران زير از دوست گرامي جناب Taha به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :

    Reza (Saturday 24 May 2008)

  13. #7
    مديريت كل سايت Taha آواتار ها
    تاریخ عضویت
    November 26th, 2005
    سن
    37
    ارسال ها
    4,340
    Thanked: 389
    قدرت اعتبار
    17

    پیش فرض

    ساختار برنامه ها

    هر برنامه براي رسيدن به هدف خود بايد الگوريتم را به صورت زباني خاص برگرداند . هر برنامه به نوبة خود با فرمت خاصي نوشته مي شود . اما درون اين فرمت هميشه اجزايي به عنوان جز ثابت برنامه نويسي ها تلقي مي شوند اين اجزاي ثابت عبارتند از
    - برنامه اصلي برنامه اي است كه در واقع قسمت بالايي و اصلي الگوريتم ما را تشكيل مي دهد اكثر تعاريف و فرا خواني ها در آن صورت مي گيرد .
    - شروع برنامه اصلي هر برنامه با كلمات كليدي يا كاركتر هايي خاص كه به ابتداي برنامه اصلي اشاره دارند شروع مي شود .
    - تعريف ثابت ها و متغير ها برنامه ها نياز به يك سري داده هاي صابت و متغير دارند تا بوسيله آنها به مقاصد برنامه دست يابند .
    - دستورات برنامه مجموعه دستوراتي كه با دنبال كردن متوالي آن ما را هدف برنامه مي رسانند.
    - پايان برنامه اصلي هر برنامه با كلمات كليدي يا كاركترهايي خاص كه به انتهاي برنامه اصلي اشاره دارند به پايان مي رسانند .
    - تعريف و فراخواني توابع و رويه ها توابع و رويه ها براي رسيدن به ماجول دار كردن و پيمانه اي كردن برنامه ، برنامه اصلي را به صورت چند زير برنامه مي نويسند اين زير برنامه ها به صورت جداگانه نوشته مي شوند كه در انتها به وسيله برنماه اصلي به هم مي پيوندند و هدف اصلي برنامه را تامين مي كنند . به هر كدام از اين زير برنامه ها كه هدف هاي جزئي برناتمه را برآورده مي كنند بسته به تعاريف تابع يا رويه مي گويند . اين توابع بايد در قسمتي از برنامه داخل يا خارج برنامه اصلي ( وابسته به زبان برنامه نويسي ) تعريف شوند و بوسيله برنامه اصلي يا توابع ديگر فراخواني شوند .

  14. کاربران زير از دوست گرامي جناب Taha به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :

    Reza (Saturday 24 May 2008)

  15. #8
    مديريت كل سايت Taha آواتار ها
    تاریخ عضویت
    November 26th, 2005
    سن
    37
    ارسال ها
    4,340
    Thanked: 389
    قدرت اعتبار
    17

    پیش فرض

    عملگرها يا اپراتورها

    نشانه هايي هستند كه در عبارت ها به كار مي روند و به كمك آن ها مي توان اعمالي را روي انواع داده انجام داد . به متغيرها يا ثوابتي كه روي آن ها عمگرها عمل خود را انجام مي دهند عملوند يا اپراند مي گويند .
    نکته : در زبان های برنامه نویسی مختلف هر کدام از این عملگرها کارکتر یا کارکترهایی خاص دارند که اغلب با هم متفاوتند .

  16. کاربران زير از دوست گرامي جناب Taha به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :

    Reza (Saturday 24 May 2008)

  17. #9
    مديريت كل سايت Taha آواتار ها
    تاریخ عضویت
    November 26th, 2005
    سن
    37
    ارسال ها
    4,340
    Thanked: 389
    قدرت اعتبار
    17

    پیش فرض

    انواع عملگرها عبارتند از :
    عملگرهاي محاسباتي
    عملگرهایی که برای بدست آوردن حاصل جمع تفریق تقسیم باقیمانده تقسیم جمع یکانی( علامت مثبت ) تفریق یکانی( علامت منفی ) کاهش یک مقدار افزایش یک مقدار و غیره به کار می رود را عملگرهای محاسباتی می گویند .

    عملگرهاي انتساب

    عملگر انتساب برای اختصاص و نسبت دادن یک مقدار به یک شناسه یا متغیر به کار برده می شوند این عملگر با عملگر تساوی یا برابری تفاوت دارد زیرا عملگر تساوی برای بررسی اینکه آیا دو عبارت دارای یک مقدار یکسان هستند یا نه به کار می رود در صورتیکه عملگر انتساب تنها یک ارزش یا یک مقدار را به متغیر یا شناسه نسبت می دهد . در زبان های مختلف سطح بالا می توان عملگر انتساب را با عملگرهای محاسباتی ترکیب کرد

    عملگرهاي يكاني

    به عملگر هایی که تنها روی یک عملوند عمل می کنند عملگر یکانی یا تک عملوند می گویند این عملگر ها در زبان های مختلف متفاوت تعریف شده اند . متداول ترین عملگر تک عملوندی یا یکانی عملوند منفی است که در جلوی یک مقدار ثابت عددی یا یک متغیر یا عبارت قرار می گیرد و مقدار آن را منفی یکانی می کند .عملگر تبدیل نوع یکانی (cast) در زبان c از این نوعند .

    عملگرهاي رابطه اي ( مقايسه اي )
    عملگر های مقایسه ای رابطۀ بین دو مقدار را تعیین می کنند این عملگر ها شامل معرف های بزرگتری کوچکتری بزرگتر مساوی کوچکتر مساوی مساوی مخالف و غیره هستند معنای نهایی این عملگر مقدار درست ( true ) ویا غلط ( false ) خواهد بود .
    تذکر : مقدار درست را گاهی با یک و گاهی با true نمایش می دهند و مقدار نادرست را گاهی با صفر و گاهی با false نشان می دهند که این مطلب در زبان های مختلف متفاوتند .

    عملگرهاي منطقي

    عملگرهای منطقی دارای دو ارزش درست و نادرست هستند . عملگر های منطقی شامل رابط عطفی ( و and ) رابط فصلی ( یا or ) رابط نقیض یا منفی( not) و غیره می باشند . بررسی ارزش های این گزاره ها به صورت زیر است :
    رابط عطفی : هرگاه عملوند های دو طرف این عمگر هر دو ارزش درست داشته باشند ارزش کل عبارت درست خواهد بود و در غیر این صورت عبارت دارای ارزش نادرست خواهد بود .
    رابط فصلی : اگر عملوند های دو طرف این عملگر هر دو دارای ارزش نادرست باشند ارزش کل عبارت نادرست خواهد بود و در غیر این صورت عبارت دارای ارزشی درست خواهد بود .
    رابط نقیض : اگر ارزش تک عملوند این عملگر درست باشد ارزش کل عبارت نادرست و اگر تک عملوند این عمگر دارای ارزش نادرست باشد ارزش کل عبارت درست خواهد بود .

    عملگرهاي شرطي

    عملگر های شرطی که در بعضی زبان های خاص وجود دارند به این صورت عمل می کنند که اگر عبارتی که در ابتدای عملگر می آید دارای ارزش درستی باشد عمگر نقش خود را که در واقع همان دستوری که بعد از عمگر آمده است ایفا می کند و در غیر این صورت اگر عبارت ابتدایی دارای ارزش نادرست باشد آن عملگر به گونه ای دیگر ایفای نقش می کند . این عمگر در واقع نقشی معادل بعضی از حلقه های شرطی را به عهده دارد .

    عملگرهاي حافظه

    در اکثر زبان های سطح پایین و بعضی از زبان های میانی و تعداد محدودی از زبان های سطح بالا این امکان برای برنامه نویس محیا است که به خانه های حافظه و محتوای آنها دستیابی پیدا کند . این عملگرها امکان دسترسی به خانه های حافظه و همچنین دستیابی به مقادیر آنها و مقدار دهی به آنها و آدرس دهی ها را در برنامه امکان پذیر می کند .

    عملگرهاي خاص هر زبان برنامه نويسي

    در اکثر زبان های برنامه نویسی سطح بالا و میانی این امکان به کاربر داده می شود که برخی از عملگر ها را بسته به نیاز خود تعریف کند در واقع این معادل این است که ما یک تابع را با مجموعه دستوراتی خاص تعریف کنیم و سپس از آن به عنوان یک عملگر استفاده نماییم . در گویش برنامه نویسان به عملگر های خاص تولید شده توسط کاربر همان لفظ تابع تعریف شده کاربری گفته می شود

  18. کاربران زير از دوست گرامي جناب Taha به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :

    Reza (Saturday 24 May 2008)

  19. #10
    مديريت كل سايت Taha آواتار ها
    تاریخ عضویت
    November 26th, 2005
    سن
    37
    ارسال ها
    4,340
    Thanked: 389
    قدرت اعتبار
    17

    پیش فرض

    عبارت

    در يك زبان برنامه نويسي عبارت ، مجموعه اي معني دار از داده ها ( مقادير عددي و متغير ها ) است كه با استفاده از نشانه ها يا عملگر هاي ( محاسباتي ، قياسي ،‌منطقي ) با يكديگر تركيب شده اند .


    عبارت ها را مي توان به شكل زير دسته بندي كرد :
    عبارات محاسباتي :

    عباراتی که ترکیبی از مقادیر ثابت متغیرهای صحیح و اعشاری با استفاده از عملگرهای محاسباتی هستند که تحت قاعدۀ خاصی تشکیل می گردند .
    عبارات قياسي :
    عبارات قیاسی ترکیبی از عبارات محاسباتی با استفاده از عملگر های قیاسی است که با رعایت قوانین مربوط به نحوه به کار بردن عملگر ها خواهد بود . نتیجه حاصل از اجرای این عبارات قیاسی همیشه درست یا غلط است . در این عبارات حق تقدم اجرا در ابتدا با عبارات محاسباتی می باشد و سپس عمل مقایسه مورد نظر انجام می گیرد .
    عبارات منطقي :
    عبارات منطقی مجموعه ای متشکل از عبارات محاسباتی و قیاسی است که در آن حداقل یک عملگر منطقی نیز به کار رفته باشد . در اغلب زبان ها عبارات قیاسی که در طرفین عملگر منطقی قرار دارند باید درون پرانتز قرار گیرند .

  20. کاربران زير از دوست گرامي جناب Taha به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :

    Reza (Saturday 24 May 2008)

  21. #11
    عضو فعال zapata_1358 آواتار ها
    تاریخ عضویت
    November 20th, 2006
    ارسال ها
    88
    Thanked: 6
    قدرت اعتبار
    12

    پیش فرض

    به نظر شما چه زبان برنامه‌نويسي از همه جامع تر و بهتر است و در حال حاضر مصرف بيشتري در جامعه امروزي ايران دارد و حتي شايد بتوان گفت كه از نظر كاري هم بازار خوبي داشته باشد. فرق هم نمي‌كند كه در چه رابطه‌اي باشد فقط هم جامع باشد هم مناسب.
    دوست داشتن اساس خلقت است

  22. کاربران زير از دوست گرامي جناب zapata_1358 به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :

    Reza (Saturday 24 May 2008)

بوک مارک ها

بوک مارک ها

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • شما نمی توانید به پست ها پاسخ دهید
  • شما نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید
  •